Neden sistem meşaleleri yasakladı?

90′ların ortasında iyice tribünlere yayılan meşaleler, tribündeki kameraların görüntü almasını engeler bir hale gelmişti. Canlı yayında spikerler maçı izlemeden yorum yapmak zorunda kalıyorlardı ve taraftarların şovları onlar için reklamlarını düşüren bir eziyete dönüşmüştü. (Marka değeri dedikleri şey) Futbol endüstrisinin kar oranları için meşaleler yasaklanmıştır. Bu süreç sadece meşalelerle kalmamıştı aslında. Pankartlara, Oturma yerlerine kadar her yere yayılmıştı.

Yani tribünleri disipline edilme vakti gelmişti. Futbol genel başarısı artık yıl sonunda ekonomik bilonçolarını açıklayan, borsalarda kar yapmaya çalışan klüpler tarafından belirlenmeye başlanmıştı. Ne kadar çok para sahibi olursa Klüp o kadar başarılı olma ihtimali yükselir. Yıldız transferleri artık bekleyen bir taraftar profili ortaya çıkmıştı. (Eskiden beri olan bu durum, artık Klüpten öte yıldızları gören bir anlayışa tamamen dönümüştü)

Türkiye’de Golf ve Tenis gibi sporlar, Türk burjuvazisinin buluşma yerleri olmadığı ve türk burjuvayisinin spordan nasip almamış durumlarından dolayı, kitleler üzerinde hakim olan Futbola yöneliş başladı. Eskiden sadece yönetim içinde yer alan zenginler, artık stadların içinde, rahat edecekleri yerleri de kurdurmuşlardı. Locaların içinde hem iş görüşmeleri yapılır ve prestijler gösterilir hem de reklamlar yapılırdı. Artık tribünler, işçi sınıfının olduğu alanlardan çıkmış, paranın hakim olduğu, müşteriye dönüştürülmüş bir taraftar profili ortaya çıkartılmıştır. Nasıl bir alışveriş magzasında bagrılmıyorsa, statlarda da diğer müşteriler rahatsız edilmemeliydi. Meşalelerin yasak edilmesinin arkasında yatan gerçekte buydu.

Tunus’ta arap baharında yükselen kitle hareketleri esnasında, maçlar iptal edilmişti. Çünkü onbinlerin bir araya geldiği ve ortak dinamik gerçekleştirebilecekleri bir alandı. Kitlelerin bu ortak tepkilerinin önüne geçebilmek için, taraftar gruplarının bir kollektif olmaktan çıkarmak gereklidir. Türk Burjuvazisi, bir ara gündemine amigoluğu yasaklamayı gündeme getirdiler. Hernekadar Türkiye’de tribünler uzun bir süredir, milliyetciliğin ve faşizmin bir odak noktası olarak kendini var etse, bunların hep kontrol edilmeyen bir yanları olacaktır. Dönem dönem taraftar gruplarının işçiler ve toplumsla muhaliflerle buluşmaları, yeni bir dinamik olarak kendilerini ortaya çıkarmıştır. Türkiye’de Tekel ve UPS sürecinde üst noktaya çıkan bu dinamiğin bir benzeri de Romanya’da yaşanmıştı. Çıkarılmak istenilen sağlık yasasına karşı eylemlere çıkan kitlelere, maçtan çıkığta gelen taraftarlarda katılınca, ertesi gün o yasa taslağı geri çekilmek zorunda kalındı. (http://video.cnnturk.com/2012/​haber/1/16/romanya-kayniyor) Böyle bir potansiyel tehlikenin olduğu bir alanda, taraftar gruplarına sürekli bir saldırı ve yıldırma politikasının arkasında böyle bir tehlikenin başlamadan önlenmesi gerektiğini bilmekten geçmektedir.

Göztepe – Karşıyaka maçında polis, sistemin istediği müşteri taraftar rolünü oynamayan kitlelere saldırmaktadır. Aslında istelerselerde oynayamazlar, çünkü oradakiler locaların değil, dumanlı meşalelerin taraftar gruplarıdır ve sınıfsalığı buna imkan vermez. Endüstriyel futbola karşı olmak tabiki bir tek meşaleye düşürülemeyecek kadar büyük bir süreçtir, ama meşaleleri savunmak, bir direniş hattıdır ve bunu gerçekleştiren taraftar gruplarına destek çıkmak, Endüstriyel futbola karşı olan taraftarların ortak sorumluluğudur.

Suphi Toprak – Forza Livorno

Türkiyedeki sporseverler ve basın, yıllardır herkesin bildiği, her sene sürekli gündemlerden düşmeyen şike, mafyatik ilişkiler ağının varlığını mahkemelere taşınmasıyla yeniden tartışmaya başladı. Gelinen noktada başta Aziz Yıldırım olmak üzere bir çok kişi yargılanmaya başladı. Yargılanma süreci kesinleşmediği için, ki Türkiye’de yargı sisteminin güvenlirliği ve tarafsızlığı ise yetersizliği bir çok davada ortadadır, bizler bu tartışmayı bireyler üzerinden yapmayacağız. Şike ile ilişkisi kimin varsa, cezalandırılması gereklidir diyerek endüstriyel futbolun yapısı üzerine fikrimizi söyleyeceğiz.

Tribünlerdeki taraftarların hiçbiri ne kendi takımlarının ne de oynadıkları futbol liğinin şikelerle etkilenmesini istemezler. Temiz futbolun 1.ci kuralı sahadaki maçların emek tarafından belirlenmesidir. Futbol kocaman bir endüstriye dönmüştür. Şampiyon olanın milyonlarca euroluk primlere sahibi olması ile birlikte, futbolda 2.ci olan takımların bile yerle bir edilmesi, oyuncuların, anternörlerinin, yönetimlerin başarız damgası yediği bir ülkede, tek kıstas şampiyonun kim olduğudur.

Şampiyon olmayanların kücümsendiği bir ülkede, paranın herşeyin üstünde tutulması da bir başka nedeni, belki de en önemli nedenidir. Milyonlarca euronun hakimiyetine gecen futbol dünyasında, taraftarları müşteriye dönüştüren, futbolun herşeyini paraya dönüştürülmesidir aslında bu. Klüp isimleri, stad isimleri, formalardan, yastıklara karşı paraya denk düşen sevgiler, maçlarda daha iyi oynamaları için herseferinde daha yüksek paralar verilen futbolcular, reklamdan geçilmeyen forma ve futbol dünyası paraya ve güçe tapan ilişkileri ortaya çıkmaktadır. Paranın kazanılması için ilk önce klüp ve stad isimleri satılırken, şimdi ise klüp değerleri satılmaktadır.

Bizler yıllardır, bu futbolun egemenlerin ve paranın futbolu olduğunu ve bu futbola kökten karşı gelerek başka bir futbol için mücadele ediyor, sesimizi duyurmaya çalışıyoruz. Kendi takımındaki arkadaşlarını ve taraftarlarını, şikenin hangi tarafından durmasına bakmaksızın, para için satan kişilerin futbol dünyasında yeri yoktur. Taraftarlar arasındaki kinlenmenin en büyük nedenlerininden biride, şike ve mafyatik ilişkilerden kaybedilen maçların oluşturduğu ortamdır. O yüzden, sadece Nisan ayından itibaren değil, ulaşılabilen her türlü şikeli maça ulaşılması gereklidir. ‘Futbol kulüplerini borç batağına sürükleyen ve kendi çıkarları için kullanan şirket, kişi ve kurumlar yargı önüne çıkartılmalıdır!’ daha önce bir çok sefer dile getirdiğimiz bu talebimiz bugün olduğu kadar asla güncel olmamıştı. Müşteriye dönüştürülmek için taraftarlara yasaklar uygulanır olmuş ve onları yeni stadtlarda locaların eglencelerine çevirilmeye çalışılmıştır.

Futbolun yeniden yapılanması, endüstriyel futbolun toplu reddi üzerine ancak olur. Mafyatik paralı başkanların, klüplerin şirketlere peş kes çekilmesinin, taraftarların müşterilere dünüştürülmesinin önüne geçilmesi isi önerdiğimiz ilk taleplerimiz şunlardır:

1. Şikeye karışan kişi ve kurumların cezalandırılması
2. Bahis kurumlarının yasaklanması
3. Cipli taraftar ve suskun taraftar yaratma projelerine derhal son verilmelidir! Ve taraftarlar üzerindeki yasaklara son verilmesi!
4. Endüstriyel futbola son, yaşasın emeğin ve emekcilerin futbolu!

Göztepe taraftarlarının diğer taraftarlar gruplarına yaptığı çağrı ile taraftar grupları arasında bir tartışma da başlamıştır. Tartışmaların bir kısmı, seçimlere çok fazla karışmak istemiyen taraftar grupların ve taraftarların da çekinceleri vardır. Taraftar grupların karışık siyasi yapısı dolaysıyla, bazı noktalardaki çekinceleri anlayabilmekteyiz. CHP’sinden, troçkistlere kadar geniş bir yelpazeye kadar uzanan bir yelpazesi var.

Ama sorunun öz maddesi bu değil. Taraftar grupları şimdiye kadar ağırlıklı olarak bir tepki hareketi olarak kalmıştır. Kendilerine karşı yapılan hareketlere geliştirdiği tepki eylemlerinin çercevesinde kısıtlı kalan taraftar gruplarının, sadece tepki gösteren ve rotasını bununla kısıtlı tutan bir yapıdan acilen çıkması gerekmektedir. Sorun burada bir partinin secilmesi ya da secilmemesi değil, bu taleplerin taraftar gruplarının kendi seslerini duyurabilmesidir. Bununla beraber bu talepleri göz ardı edilerek bir siyasi ve hukuki değişikliğin yapılamamsını da sağlamaktadır. Taraftar hakkında konuşabilmeleri için bu taleplerin gündeme gelmesi gereklidir.

Toplumsal ilginin siyasete ve siyasi ve gündemlere artığı dönem olan seçim öncesi, taraftar gruplarının, Endüstriyel futbola karşı gelişen taraftar gruplarının taleplerini dile getirilmesi, taraftar gruplarının üstünde oluşturulan siyasi baskılara verebilecek en iyi cevaptır. Bu taleplerin ortaya çıkması, tepki hareketinin, isteyten ve talep eden bir noktaya geçişinin gerçeklemesi anlamına da gelmektedir.

Bu taleplerin yapısı gereği CHP’lisinden Troçkisitine kadar geniş yapıdaki taraftarları kapsaması gereklidir. Yani buradaki bölünme partilere göre değildir. Endüstriyel futbola destek ve karşı olmak arasındadır. Bu nedenle daha önce İzmir’de taraftar grupların ortak yürüyüşünde okunan taleplerin, günceleştirilmesi açık bırakılarak, diğer taraftar gruplarıyla tartışmaya da açılmasını öneriyorum.

BİLDİRİ:

1- İzmir’de yeni bir futbol stadı yapılmalıdır!

2- Futbolun ve sporun yaygınlaştırılması için, spor yapmaya elverişli salonlar, pistler ve sahalar yaygınlaştırılarak halkın kullanımına açılmalıdır!

3- Spor İş Yasası çıkartılmalıdır!

4- Futbol kulüplerini borç batağına sürükleyen ve kendi çıkarları için kullanan şirket, kişi ve kurumlar yargı önüne çıkartılmalıdır!

5- Futbol ve spor emekçilerin çalışma saatlerinin 8 saat düşürülmesi, asgari ücret uygulanması ve sendikalaştırılması!

6-Taraftar gruplarına yönelik başta pankart yasağı olmak üzere tüm yasaklar kaldırılmalıdır!

7- Cipli taraftar ve amigoları bitirme projelerine derhal son verilmelidir!

8- Maç saatlerinin belirlenmesinde bahis şirketlerinin menfaatleri değil taraftarların çalışma saatleri ve istekleri dikkate alınmalıdır!

9- Polisler stat dışına çıkartılmalıdır!

10- Taraftarların kulüplere üye olabilmesinin önündeki tüm engeller kaldırılmalıdır.

11- Kombine sahibi olan taraftarların otomatik olarak kombinesini aldıkları kulüplere üye olabilmesi sağlanmalıdır!

Suphi Toprak

Forza Livorno

Bursaspor Beşiktaş maçı burjuva basının üstüne çullandığı ve yasaların daha sert bir şekilde uygulanmasını istediği bir maça dönüştü.Su ana kadar 30 kişi tutuklanmıştır, Bu esnada bu tutuklanmalara karşı açıklama yapan klüp avukatı da göz altına alınmıştır. Devlet, tüm eliyle bu olayları kapatırken, basın son derece memnun bir şekilde izlemektedir. Türkiye’de muhalif taraftar kimliğinin gelişmesinde önemli bir rolü olan Beşiktaşlı taraftarları, bu yazının konusu değil aslında, buradaki sorun nasıl oluyorda, bu tür çatışmalar ortaya çıkıyor ve kimin işine yarıyor?

Endüstriyel futbola karşı taraftar grupları burada nasıl bir tavır geliştirmeliler? Devletin taraftar grupları üzerinde uyguladığı bu baskı ne kadar doğrudur? Ankara’da Göztepelilerin polis tarafından saldırıya ugraması ve onlara yönelik bir mahkeme sürecinin başlaması ve GöztepeliChe severlerin aktivistlerinin keyfi tutumla cezanlandırılmasıya çalışılmasıyla, Bursa’da saldıran polis arasında bir bağlantı var mıdır?

Bursa maçı sonrasında, taraftarlara verilecek cezalar artacaktır. Artık tribünlerde sadece saldırgan taraftar profili vardır. Polis’de bizi bu saldırgan taraftarlardan kurtarmaktadır. Yaşasın Devlet ve Polisi. Bu şu an yaratılmak istenilen politikadır. İnsanlar Bursa’da sokak ortasında durduruluyor, inceleniyor, sürekli bir baskı altında tutuluyor, acaba gbt de aranan kişi midir diye, bir kişi ararken, binlerce insanı korkutuyor. Milliyet yazarı Ugur Melike’de bu kervana destek verenlerden biridir: ”Öyleyse ne olur gelecek yıllardaki benzer hadiselerin, potansiyel maddi kayıpların önünü şimdiden kesebilmek için yeni yasaya, yeni ağırlaştırılmış cezalara sahip çıkın. Meselelere Bursa meselesi, Antep meselesi diye bakmayın; cezaları bir Türk futbolu gerekliliği gözüyle görmeye çalışın. ”

Şu an aslında endüstriyel futbol kendi cürüşmüşlüğünün içinde, Bursasporlular üzerinden temizlemeye çalışıyor. Şiddetsiz futbol için çalışan ve 30 taraftarı tutuklayan, 300 taraftarı da arama listesine ekleyen bir devlet. Aslında sormak gerekir, neden bunca tutuklama ve cezalandırılmaya karşı, bu taraftarlar gene şiddete yönelmektedir. Bu çember sizlere tanıdık gelmiyor mu? Taraftar grupları ve simalar değişmesine rağmen, taraftarların şiddeti bitmiyorsa, neden? Demek ki, tecrübe ile sabitdir, yasaklar ve cezalar şiddeti engelemektedir. Sadece devletin ve onun polisinin kullandığı şiddeti haklı göstermek için kullandığı bir bahaneye dönüşmektedir. Aslında bir göz boyamadır bunlar, ve bizim gözleri boyamak, önlerindeki perdeyi kaldırması için uğraşmaktır. Şöyle soralım, Bursaspor taraftarlarını yakalamak için bu kadar üstün çaba gösteren polis, sigortasız ve düşük ücretlerle çalıştırılan milyonlarca işçinin haklarını ve spor klüplerinde paralarını ve haklarını savunmak için patronlara neden tutuklamaları gerçekleştiremiyor?

O yüzden biz soruyu tersten soralım, neden bu olaylar oluyor? Bizler hırsızların sadece cezanlandırılması ile ilgilenmeyiz, soru şudur, neden hırsızlık vardır? Özel mülkiyetin olduğu her yerde istisnasız hırsızlıkta vardır. Futbol, futbol olmaktan çıkalı uzun bir süre oldu. Endüstriyel futbol artık, paranın hakim olduğu, şikenin her masada konuşulduğu ve en güçlünün kazandığı bir yarışa döndü. Paranın gücünün gölgesi ağırdır, altında milyonlarca ezilen vardır. Bu gölgenin altında, kendi begendikleri takımların peşinde giden taraftarlar vardır.

Bir çok taraftar grubu ve taraftarlar, endüstriyel futbola karşı tavır geliştiremedikleri için, bu çarkın birer parcası haline gelmiştir. Her seferinde bu çark gene taraftarların sırtında kırılır. Polisin dayağı ve tutuklanmaları taraftar için vardır. Tribünlerde üstüne marş söylediği polisi, ona gaz bombaları, joplarla saldırandır aslında. Tribünlerde yaratığı o dalganın ilk kurbanı aslında kendisi olur o taraftarlar grupları. Bursaspor taraftarların belkide bu kadar bu süreçte yalnızlaşmasının sebebi de budur. Daha önce Bursa’da nizamı sağlayan güçlerin destekleyici veya parçası olan Bursaspor taraftarları, insan canına kıymaya hazır kitle olarak sunulmuştur. (Bu suçlamaların bir noktası da Diyarbakırspor maçında Bursaspor tribünlerindeki ırkçı ve faşist tutumdur. Forza Livorno dünde olduğu gibi, bugünde ırkçılığa karşı ve diyarbakır seyircilerinin yanındadır, buradaki trajedi ise, dün ve bugün yaşanılanların, taban tabana zıt gözükmesine rağmen aynı olmasıdır.)

Devlet, taraftarlardan son derece memnundur, onlar tribünlerde kendi istedikleri sloganları ve marşları söylediği sürece, o taraftardan daha iyisi yoktur. Ne zaman ki taraftar kendi başına buyruk hareket etmeye başladı mı, polis biner tepesine. Bursa’da yeni stat yapılmasına karşı harekete gecen ve Tayyip Erdogan a karşı gelen taraftarlara açılan soruşturmalarda olduğu gibi.

Aslında Bursasporlu taraftar, onlara verilen rolün dışına çıktı. Solcuları sokakta kovalayabilirlerdi, kürtlere saldırabilirdi, ama devletin izin vermediği bir şeyi yapamazdı. Devlet şimdi kendi hakimiyetini kurmaktadır. Bursasporlu taraftarları tekrar kendi istendikleri ve izin verdikleri cizgilerine geri getirmektedir. Cezalarını ve saldırılarını haklı çıkartmaya çalışmaktadır aynı zamanda, tam da burada.

Bursasporlu taraftarlar devletin otorisinden daha çok Bursasporlu olma otorisini koymuşlardır önlerine. Devletin karizmasını bir futbol klübü çizmiştir. Sokalara polis arabalarını, minibüslerini yığan, panzerleri, topları tüfekleri ile yaşatılan askeri militarizmleri ile, kontra gerila örgütleri ile toplumdaki sorunları ezmeye çalışan, karşılarında Türk gördümü milliyetcileşen, Kürt gördümü açılımlaşan bir devletin, zengin ile fakir arasındaki ucurumu engelemek için tek yolu işte bu yukarıda bahsedilen şiddeti istediği gibi kullanabilmesidir. Yani nizamını sağlamak için, işçi sınıfına ve etnik azınlıklara hazırda tutuğu bir yedek güçün ve kitlesel şiddetin varlığını sağlayan kapitalist sınıfının kendisidir.

Kullandığı bu şiddeti haklı gösterebilmek ve yasaları daha sertleştirebilmek için, Bursaspor taraftarları gibi olayları bekler, hayır komplo teorisyenim değil, komplo teorileri, toplumları anlamıyanlar içindir, çünkü sistemin bu çarpıklığı içersinde, bir çok yerinde olaylar patlak verir. Bu patlak veren olaylar, devletin kendini haklı çıkarma mekanizmasıdır. Çünkü orada söylenen şudur, devlet ve polis orada olmasaydı, katliam olurdu ya da daha kötü olacagıdır. Halbuki herseferinde, tekrar tekrar olayların patlak vermesi özel mülkiyetin üzerine kurulmuş kapitalist devletin varlığıdır.

Biz soruyu tersten sormaya devam edelim, siz neler yapıyorsunuz ki bu tür olaylar süreki ve şiddeti düşmeden devam ediyor? Bu ülkede, işçiler, taraftarlar, kürtler, ögrenciler sokaklardalar. Sizler bir ülkeyi iç savaşa hazır şekilde yetiştirdiniz. 1980 den sonra, sorgulamayan, sorgulatmayan, düşünmeyen, düşündürmeyen bir nesli biz ortaya çıkartmadık. Bugün tutuklanması gerekilen Bursasporlu taraftarlar değil, başta toplumu, sonra da futbolu bu hale getirenlerdir. Yani endüstriyel futbolun para babalarıdır, toplumun para babalarıdır, onun yasalarını bize uygulatanlardır.

Bursaspor tribünlerinden endüstriyel futbola inanmış az da olsa insan var. Onların önünde çok büyük görevler var. Ya bu çarkın parçası olmaya devam edecekler, ya da bunları kırıp, yeni bir taraftar kültürünün içersinde kendilerine yer bulacaklardır. Bunun arası yok aslında. Bugün onları sokaklarda arayanlar, dün onların sırtını sıvazlıyanlardır. Endüstriyel futbola karşı olan taraftar grupların kendisi, bir başka taraftar grubunu düşman olarak görmez, düşmanlıkla beslenmez. Bizim karşı geldiğimiz tek bir şey varsa, taraftar olarak bizi müşteri yerine koyan, haklarımızı kısıtlayan bir sisteme karşıdır ve futbolu özgürleştirmektir. Ama kazdıkca bu yolu, karşımıza tüm sistemi sarmış bir güç çıkıyor. İşte asıl taraftar kültürü ve cesaret isteyen nokta, bir başka taraftar grupuyla hesaplaşmak değil, taraftarların birbirine düşmesini saglatan şartları ortaya çıkartanlardır.
Bursasporlularda sistemin kendisine, belki istiyerek, belki de istemiyerek yönelmişlerdir. Şuradan başlıyalım son sorumuza, bundan sonrası?

Devletin aslında, Bursada suçlu arama derdi yok ve keyfi tutuklamalar yapma derdinde ve belki de olayları birkaç kişinin üstüne yıkarak da kapatma. Onların kapatmak istediği dosyayı biz açık tutma derdindeyiz. Çünkü sorun iki taraftar grubunun sorunundan ötedir. Şu an tüm ülkede, bir kıvılcımla bu düşmanlık seviyesini aşacak çatışmalar mevcutdur. Bizlerin derdi, önümüze getirilmiş olan kurbanlarla ugraşmak değil, onları kurban seçenlerle.

Bursaspor’daki taraftar gruplarının ( Aslında diğer taraftar grupları da bu süreçi sorgulamalıdır) bu süreçte, kendi konumlarını ve endüstriyel futbola ile ilişkilerini yeniden degerlendirmesi, şu an içinde bulundukları ortamdan kurtulmak için ilk adım olur. Şunu bilmeliler ki, şu an öfkelerini yöneltikleri, polis, vali, yasalar vs karşısındaki tutumlarını doğru geliştirilmesi gereklidir. Bu gecici bir öfkemi olacak yoksa bu süreci tartışabilcekler mi? Öfkelerini Beşiktaş taraftarlarına mı yöneltecekler ( aynı hata iki defa işlenmez), yoksa kendilerinin bu süreçten çıkan derslerle önlerini mi açacaklar. Açtıkları her yolda, burada kendileriyle aynı yolda başka giden insalar olduğunu göreceklerdir. Ayrıca devletin uyguladığı tutuklama komesine bir son verilmelidir. Keyfi olarak Bursa’daki tribün liderlerini tutuklayanlarla, keyfi olarak Göztepeli taraftarlara dava açan mantık, aslında bir güç gösterisi yapmak istemektedir. Bu tiyatronun bir alkışlayanı olamayız.

GöztepeliChe Severli arkadaşların basın açıklamasınındaki açıklanma yapılması gerekileni anlatmaya devam etmektedir:

”

”Herşeyin başı eğitim derken, meseleyi sadece taraftarların eğitime tabi tutulması şeklinde algılayan dar bakış açısı terk edilmeli, ülkemiz okullarını da, medyayı da içeren kapsamlı bir eğitim programı hayata geçirilmelidir. Kazanmak odaklı bir başarı anlayışının yerleştiği bir toplumda, kaybetmeyi kabullenemeyen, bunu eyleme dönüştüren insanların varlığına çok da şaşırılmamalıdır.

Tribünleri dolduran taraftarların ülkemiz insan çeşitliliğinin, toplum yapımızın birer parçası olduğu biran olsun unutulmamalıdır. Dolayısıyla, ekonomik, sosyal, kültürel ve siyasal gelişme ve etkilerin bu alana türlü yansımaları olduğu bilinmelidir.

Tribünlere ve taraftarlığa yönelik bakış açısında köklü bir zihniyet değişikliğine gidilmelidir. Diyalog zeminleri çoğaltılmalı, taraftarlara örgütlülükleri aracılığıyla söz, yetki ve karar hakkı verilmelidir. Bu kapsamda özellikle, taraftar dernekleri, grupları gibi örgütlü yapıların etkinliğini arttırıcı, teşvik edici çalışmalar yapılmalıdır.”

Suphi Toprak

Forza Livorno Yöneticisi

Türkiye işçi sınıfı ve emek dostlarının uzun yıllar sürdürdüğü kararlı mücadeleler sonucu Taksim 32 yıl sonra işçi sınıfı ve dostlarına açıldı. 1 Mayıs “Emek ve Dayanışma Günü” olarak kabul edildi. Spor emekçileri ve “Direnişin olduğu her yerde emekten yana tribünler onlarla birlikte” diyen emekten yana taraftarlar da bu mücadelede ve kazanımlarda yer aldılar.

İşçi sınıfı ulusal ve küresel ölçekte emek ve hak mücadelesini yükseltirken, toplumsal mücadelede ki öncü rolünü yaşamın içinde yeniden hissettirmeye başladı… Ortadoğu halklarında başlayan toplumsal uyanış tüm dünyayı sarstı. Bu gelişmeleri durdurmak, yönünü değiştirmek isteyen emperyalizm emekçi halklara karşı yeni saldırılar düzenliyor. Japonya depremi nükleer felaketin ve insanlığın sonunun ne kadar yakın olduğunu bir kez daha gösterdi. Japonya halkı bu insanlık ve doğa felaketine karşı büyük bir özveriyle mücadele ederken, sermayedarlar bu felaketi kârlarına kâr katmak için değerlendirmenin yollarını arıyor…

Bizler, spor alanında yaşanan emek karşıtı-gerici-ırkçı gelişmeleri de belirleyen bu emek düşmanı-sınıflı sömürü düzeni olduğunun bilincinde olarak, tüm bu gelişmeler ışığında yaklaşan 1 Mayıs’ta, tüm çalışanların ve spor emekçilerinin iş ve gelecek güvencesini savunmak, yeni çıkan “Sporda Şiddet Yasası”na karşı taraftarların tepkisini dile getirmek, yaşam hakkımıza sahip çıkmak, kitlelerin eşit ve özgür spor hakkını haykırmak için Spor Emekçileri ve Emekten yana Taraftarlar birlikte yürüyoruz…

Spor Emekçilerini ve Emekten yana Taraftarları kendi renkleri-formaları-atkılarıyla dayanışmamızı yükseltmeye ve 1 Mayıs’ta birlikte yürümeye çağırıyoruz…

Davetimiz tüm emek dostlarına, tüm yaşamı üretenleredir… Gelin, bugünümüzü ve yarınımızı birlikte örelim, birlikte kuralım…

Toplanma yeri : CEVAHİR AVM. önü / MECİDİYEKÖY

Saat : 9.30

SPOR EMEKÇİLERİ SENDİKASI (Spor-Sen);
Forza Livorno
Tekyumruk
FenerbahCHE
GöztepeCHE
Gençlerbirliği KARAKIZIL
Sakaryaspor Taraftarları
Şimşekler ADS (Adana Demirspor)
Altay YSKA
Gazi Karambol
Kartalspor Boranlar
Beşiktaş Beleştepe
Buca İstasyon

http://www.spor-sen.org/index.php/2011/04/24/spor-emekcileri-ve-emekten-yana-taraftarlardan-1-mayis-cagrisi

Yalnız, DESA ve Prada’nın bilmediği bir şey var, işçiler ve emekçiler asla yalnız değildiler. Bunu en son UPS mücadelesinde dünyanın değişik ülkesinde dayanışma gösteren işçiler göstermiştir. Ülkelerin başındaki politikacıları birbirine saldırırken, işçiler emek ve ekmek
mücadelesi için birleşmişlerdir. DESA işçilerine yapılan bu saldırılara karşı Deri-İş, Tek Gıda İş, Petrol-İş, Hava-İş, Kristal-İş, Petrol-İş, Tek Gıda-İş, TGS, TÜMTİS ve TOLEYİS ortak tavır göstermişlerdir. Ayrıca enternasyonal dayanışma da güçlenmektedir.

Bu mücadelede başarıya ulaşmamız için dayanışmaya ihtiyacımız fazladır. TEKEL, UPS ile İstanbul ve İzmir’deki taraftarlar yürüyüşlerinde ortaya çıkan bir gerçek vardır artık, tribünlerdeki emekçiler, fabrika ve işyerlerinde işçilerin ve emekçilerin
yanındadırlar. Çalıştığımız işyerlerinde ölümüne çalıştırılan, karın tokluğuna mahkum edilen bizlerin bir kısmı sizinle beraber tribündeler, sizler bizim dostlarımızsınız.

Sizleri hem kendi adımıza, hem de sendikamız Deri İş ve bizleri destekleyen sendikalar adına 26 Mart’ta İstanbul, İzmir ve Ankara’da örgütleyeceğimiz eylemlerimize çağırıyoruz. Bizleri davulunuz, meşaleniz, şarkılarınızla güçlendiriniz.

DESA İşçileri

 

Lakin bu stad konusunda İzmir’deki 4 büyük takımın ihtiyaçları ve taraftarlarının isteklerinin göze alınmadığını da görmekteyiz. Bu haksız ve yanlı bir tutumdur. Eğer İzmir’e yakışan bir stad yapılacaksa, her takımın ortak kullanabilceği bir stad olmalıdır, ya da her takımın kullanabilceği ve kendine tahsis edilmiş stadı olmalıdır!

Bu konuda İzmir Büyükşehir Belediyesinin en kısa sürede bu tutumunu değiştirmesini beklemekteyiz. Bunun içinde biz İzmir’li taraftarlar olarak tekrar sokağa, dostlarımızla çıkarak sesimizi yükselteceğiz.

Stad ve diğer taleplerimiz için İzmir Büyükşehir belediyesini, takımlarlar ve taraftarlardan oluşan bir komisyonla irtitaba geçmesini ve kararların ortak alınmasını talep ediyoruz!

İzmir’de büyük taraftar yürüyüşü için ileri!

Stad ve diğer taleplerimizin gerçekleşmesi için tribünler ve sokaklar bizimdir!

ENDÜSTRİYEL FUTBOLA KARŞI İZMİR’Lİ SPORSEVERLER

Beşiktaş – Fenerbahce maçında stat bir Fi Tipi cezaevine şimdiden  dönüştürülmüştür! 116 stat kamerası, 2021 polis ve 870 özel güvenlik görevlisi statı bir hapishaneye çevirmiştir. Taraftarların çipli taraftara dönüştürülmesi de başlatılmıştır. Sporda Şiddet Yasası ile artık tüm statlar ve taratarların hapishanelere tıkılan çipli taraftarlara dönüştürülmesi başlamıştır!

Sporda Şiddet Yasasından konu ile ilgili maddeler:

”Spor alanlarında; güvenliğin sağlanması ve bu düzenlemelere aykırı davrananların tespiti amacıyla gerekli teknik donanımlar kurulacak”

”Maç biletleri elektronik sistemde oluşturulacak. Kişinin adı, soyadı, kimlik numarası ve fotoğrafı olan elektronik kart oluşturulacak. Bilet satışları bu elektronik kart üzerinden yapılabilecek. Maçlara elektronik kart ile girilebilecek.”

Daha önce taraftarlarla bu konuda İzmir’de yapılan yürüyüşlerin devamının getirilmesi ve en kısa zamanda bu yasaya karşı olan tüm taraftar gruplarının ortak hareket ederek yeni eylemlikleri belirlemesi gerekmektedir!

Çipli taraftar olmayacağız!

Statlar hapishaneye dönüşmeyecektir!

Forza Livorno

İzmir’deki taraftar yürüyüşünden bir resim:

]]> http://forzalivorno.org/solacik/2011/02/17/cipli-taraftarlar-ve-fi-tipi-cezaevleri-gercek-oluyor/feed/ 1 http://forzalivorno.org/solacik/2011/02/03/1440/ http://forzalivorno.org/solacik/2011/02/03/1440/#comments Thu, 03 Feb 2011 01:53:26 +0000 bolsevik http://forzalivorno.org/solacik/?p=1440

İzmir’deki yürüyüşde okunan basın açıklaması:

Futbolun bir halk sporu olması, birkaç insanın çok paralar kazanmasından dolayı değildir; tam aksine milyonların sokak aralarında, halı sahalarda, çim ve toprak sahalarda futbolu paylaşıyor olmalarındandır. Futbol onu oynayanların ve yaşayanlarındır; taraftarların, futbolcuların, antrenörlerin ve diğer futbol emekçilerindir… Futbol asla şirketlerin ve siyasi iktidarın değildir. Şirketler ve işadamları kar hırsıyla futbol kulüplerini borç bataklarına sürüklemektedir. Ve böylece bir çok kulüp iflasın eşiğine getirilmiştir. Göztepe, Kocaelispor, Sakaryaspor, Adanademirspor bunlara örnektir. Siyasi iktidarlarsa taraftar gruplarının üzerinde birer baskı aracı olmaktadır. Pankart yasakları, tribündeki herkesin kameralarla kontrol altında tutulması uygulamaları aslında tribünleri birer hapishaneye çevirme girişimleridir. AKP şu an mecliste yeni projesi ile taraftarları çipli taraftar yapmayı ve amigoları, tribün gruplarını bitirmeyi tartışmaktadır. Tribünlerdeki insanların en masum organizasyonu olan amigoluktan bile rahatsızdır AKP.
Buradan siyasileri uyarıyoruz; tribünler futbolun şenliğidir, siyasi iktidarların hapishanesi olamaz…

İnsanların spor yapma hakkı söylemi, tek başına boş bir haktır. Eğer spor tesisleri, yüzme salonları, pistler, sahalar insanlara kapalı tutulursa veya bu alanlar yetersiz kalıyorsa insanların spor yapma haklarının pratikte karşılığı yok demektir. Buradan herkese soruyoruz, günde 12 – 14 saat çalışan bir insanın nasıl spor yapma hakkı olabilir ki? Günde 12 -14 saat ağır ve sağlıksız koşullarda, stres altında çalıştırılan insanlara spor yapmalısın demek, o insanlarla dalga geçmek değildir de nedir?… Bizler insanların sadece taraftar olma hakkını değil, aktif olarak uzun süre spor yapabilmelerini, futbol oynayabilmelerini de savunuyoruz. Bu da, iş saatlerinin ve çalışma koşullarının değiştirilmesiyle, iyileştirilmesiyle mümkündür. Günlük 8 saatlik çalışma süresi ve daha iyi çalışma koşulları bu nedenle emekten yana taraftar gruplarının da talebidir. İnsanca bir yaşam ve çalışma koşulları için mücadele edenler, insanların spor ve futbol yapmalarına destek verdikleri için, taraftar grupları tarafından desteklenir.

Taraftarlarla ilgili gündeme gelen yasal düzenlemeleri yapanların hiçbiri tribünde taraftar olarak bulunmamıştır, hiçbiri taraftarları ve bizlerin kültürünü tanımamaktadırlar. ‘Sporda Şiddet Yasası’ çıkacaksa, bu konuda sporun içinden gelen taraftarların karar vermesi gerekmektedir, masa başı bürokratlarının değil!..

Biz her şeyi yaparız, biliriz edasıyla davranan, taraftarları küçümseyen siyasilere, bürokratlara sesleniyoruz: Taraftarlar kul, sizler ise Padişah değilsiniz… Taraftarlar tribünlerde sevdalandıkları takımlar için emek veren, sporu yüceltenlerdir. Ve asla yalnız değillerdir.
Futbol ve spordaki haksız uygulamaların önüne geçmek için; sigortasız, sendikasız olarak çalışmak zorunda kalan spor emekçilerinin insanca bir yaşam, güvenceli bir gelecek koşullarının teminatını oluşturacak bir Spor İş Yasası çıkartılmalıdır. Böylece, temiz bir spor anlayışı için ilk adım atılmış olur.

Stadlar polisin keyfi olarak istedikleri gibi davranabilecekleri yerler değildir. Stadlarda, kolluk güçleri taraftarlara saldırmakta, joplamakta, biber gazı sıkmakta ve stad ortamlarını terörize etmektedir. Tribünlerdeki demokrasinin önündeki en büyük engel elinde, taraftarları potansiyel suçlu olarak görerek elindeki jop ve biber gazıyla taraftarlara saldıran polislerdir. Bu nedenle polislerin stadlara girilmesi yasaklanmalıdır.

İzmir’in bir parçası olan futbol kulüplerine sahip çıkılması meselesi, biz İzmir’lilerin davasıdır. İzmir şehrinin tribünleri birer şenlik yeri olmalıdır. Küfürün, kavganın olmadığı ve polisin taraftarlara saldıramadığı bir tribünler ancak 7’den 70’e tüm İzmir’lilerin gönül verdikleri takımların tribünlerine sahip çıkmasıyla olur.
İzmir’li hemşehrilerimize sesleniyoruz: Şehrinizin tribünleri sizleri beklemektedir…

Futbolu futbol yapan tribünlerin, sadece bir paralı müşteriye dönüşmesine karşıyız. Taraftarların kulübe üye olabilmesinin önündeki engeller kalkmalıdır. Kulübün maçına bile gitmemiş, takımın tarihini ve rengini bile bilmeyen insanlar, kulüplere yönetici ve hatta başkan olabilmektedir. Ancak, yaz-kış, kar-yağmur-çamur demeden takımlarını yalnız bırakmayanlara ise hiçbir hak verilmemektedir. Bizler diyoruz ki, kim takımının kombinesini alıyorsa, kulübe otomatik olarak üye olma hakkına kavuşmalı ve takımın geleceği noktasında söz, yetki ve karar hakkına kavuşmalıdır.

İzmir gibi Türkiye’nin önemli şehrindeki 4 büyük takımın, tek bir stada mahkum edilmesi aslında hükümetin kendisi gibi düşünmeyen İzmir’e bir cezasıdır. Bucaspor’un, yerel yönetim AKP’de iken belediyenin borca sokulmak pahasına desteklenerek Süper Lige çıkartılması ve belediye seçimlerini kaybedince ise görmezlikten gelinmesi bir sorundur. Başta Göztepe olmak üzere birçok takımın maçını hafta içi mesai saatine denk gelecek şekilde saat:13.00’e alarak, bahis şirketlerine kar, taraftarlara zulüm veren bu spor anlayış ciddi bir sorundur. Bizde artık bir çözüm istiyoruz. İzmir takımları sizin kuklalarınız değil, milyonların sevdasıdır…

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan bizler için, “bunlar toptan anlamaz” diyordu; biz formalarımızı, atkılarımızı, bayraklarımızı aldık geldik, kendisine de kur takımını gel dedik. Ama görüyoruz ki, bugün burada değiller kendileri, yani sahaya çıkamadılar. Ve bu maçı hükmen bugün 3-0 kaybettiler.

Biat etmeyen, onurlarını koruyan, haklarını savunan, emekten yana bir tribün için demokratik tepkilerini göstermek isteyen tüm taraftarlar olarak taleplerimiz:
* Taraftar gruplarına yönelik başta pankart yasağı olmak üzere tüm yasaklar kaldırılmalıdır.
* Futbolun ve sporun yaygınlaştırılması için, spor yapmaya elverişli salonlar, pistler ve sahalar yaygınlaştırılarak halkın kullanımına açılmalıdır.
* Maç saatlerinin belirlenmesinde bahis şirketlerinin menfaatleri değil taraftarların çalışma saatleri ve istekleri dikkate alınmalıdır.
* Futbol kulüplerini borç batağına sürükleyen ve kendi çıkarları için kullanan şirket, kişi ve kurumlar yargı önüne çıkartılmalıdır.
* İzmir’deki takımların bir stada mahkum edilmesine son verilmelidir.
* Spor İş Yasası çıkartılmalıdır.
* AKP’nin taraftarlara yönelik siyasi baskınlarına ve çipli taraftar projesine son verilmelidir.

Tribünlerin demokratikleşmesi demek, ülkenin demokratikleşmesi demektir. Taraftarlar, öğrenciler, emekçiler birlikte ileri!

YAŞASIN RENKLERİN VE HALKLARIN KARDEŞLİĞİ

ENDÜSTRİYEL FUTBOLA KARŞI İZMİR’Lİ SPORSEVERLER

UPS’DE 272 GÜNDÜR SÜREN DİRENİŞİMİZ BAŞARIYLA SONUÇLANDI: ÜYELERİMİZ İŞLERİNE GERİ DÖNDÜLER

01 02 2011
Sendikamızın UPS’de yürüttüğü çalışmalar sırasında 163 işçinin işten çıkarılması sonucu başlayan ve 272 gündür süren direniş, 1 Şubat 2011 tarihinde işçiler ve sendikal hareket açısından önemli bir kazanımla sonuçlanmıştır. Sendikamız ve UPS arasındaki anlaşmazlığın çözümüne yönelik olarak bir süredir devam eden müzakereler, her iki tarafın tam mutabakatıyla imzalanan bir iyi niyet protokolüyle sona ermiştir. Bugün itibarıyle 151 işçi UPS İstanbul, İzmir, Ankara ve Balıkesir’deki UPS işyerlerinde işe başlamış, 4 aylık boşta geçen süre tazminatları taraflarına ödenmiş; işe başlamayan işçiler 12 aylık brüt ücretleri tutarı ile kıdem ve ihbar tazminatlarını almışlardır.

TÜMTİS olarak başta sabır ve cesaretle 9 ay boyunca işe geri dönme mücadelesi veren UPS işçilerine ve ailelerine; direniş alanlarını ziyaret eden, maddi ve manevi destek sunan, basın açıklamalarımıza katılan kardeş sendikalarımıza, emek örgütlerine, konfederasyonumuz TÜRK-İŞ’e, siyasi partilere, demokratik kitle örgütlerine ve taraftar gruplarına, direnişimizi haber yapan medya kuruluşlarına; uluslararası dayanışmanın örgütlenmesinde büyük özveri gösteren üst örgütlerimiz Avrupa Taşımacılık İşçileri Federasyonu ETF’ye ve Uluslararası Taşımacılık İşçileri Federasyonu ITF’ye; dünyanın pek çok ülkesinde dayanışma eylemleri düzenleyen ETF ve ITF üyesi sendikalara teşekkür ediyoruz.

Sağlanan iş barışı sayesinde önümüzdeki dönemde sendikamız UPS işçilerinin örgütlenme hakkını kullanması ve toplu iş sözleşmesi düzeninin kurulması için çalışmalarına devam edecektir.

Bilindiği üzere son günlerde Türk futbol kamuoyunda tribünler ile ilgili tartışmalar hız kazanmıştır. Özellikle “şiddet yasası” diye adlandırılan yasanın gündemde olduğu bu günlerde yaşanan tartışmalar ile ilgili olarak panel ve yürüyüşlere düzenlenmektedir. TATANGALAR tüm bu organizasyonlara destek verirken konu ile ilgili olarak yazılı görüşleri ise şöyledir;

Türk Futbolunda yaşanan şiddet olayları geçmiş dönemle mukayese edildiğinde büyük ölçüde azalmasına rağmen, kulüpler ve emniyet güçlerinin eksikliklerinden kaynaklanan birkaç olayın abartılmasıyla ve Türk futbolunun en büyük sorunu “taraftar şiddetidir” iddiasıyla “Sporda Şiddet Yasası” çıkartılarak taraftarlığın tamamen bitirilmesi hedeflenmektedir. Tatangalar olarak; geçen sene yaşadığımız Pendik faciası ve bu sene oynanan Beşiktaş-Bursa maçındaki olaylar buna en iyi örnektir.

Yetkililerin gerekli önlemleri almamasından kaynaklanan bu olaylarda tek sorumlu olarak taraftarı gösteren, bir kere dahi taraftar arasında maç izlemeyen, taraftarların sorunlarını bilmeyip masa başında çözmeye çalışan zihniyet, şimdi de İngiltere’de uygulanan çipli taraftar modelini Türkiye’de uygulama hazırlığındadır. Bu modelle tamamen maç güvenliğini sağlamak amaçlanırken, taraftarların güvenliği söz konusu dahi değildir. İngiltere’deki çipli modeli Türkiye’de uygulamayı düşünenler, çipli model dışında İngiltere’deki fiziki altyapı ile Türkiye’deki fiziki altyapı farkını ise hiç gündeme getirmemektedir.

Ülkemizde deplasman yapan taraftarların karşılaştığı keyfi ve taraftarı adeta baştan suçlu ilan eden muameleler, stad giriş ve çıkışlarında gösterilen keyfi ve akla izaha sığmayan uygulamalar, pankart ve diğer görsel şova dayalı yasaklar sadece tribünlerin boşalmasına yol açmaktadır.

Mevcut Sporda Şiddet Yasası’na dayanarak, İl Spor Güvenlik Kurulları sadece yanlı tutanaklarla çoğunluğu suçsuz taraftarlara savunmasız olarak ceza kesmekte ve futbol müsabakalarından men etmektedir. Ancak gerek yöneticilerin ve gerekse medyanın tahrik ve yanlı açıklamalarına karşı ya hiç yada göstermelik ceza kesilmektedir.

Türk Futbolu’nun bir başka kanayan yarası ise; maç saatlerinin bahis şirketlerinin talep ettiği şekilde ayarlanmasıdır. 2.Lig ve 3 liglerde 34 maçtan 10 nu hafta içi oynatılmakta ve bu durum gerek çalışan kesimin ve gerekse öğrencilerin maça gelememesi anlamı taşımaktadır. Bu futbolun en anlamlı yeri olan tribünlerin boş kalmasına yol açmaktadır.

Başta kulübümüz olmak üzere, Türkiye’de birçok kulüp borç batağındadır. Türkiye Futbol Federasyonu, sadece kulüplere ceza uygulayarak transfer yasağı getirmekte, buna karşın kulüplerimizin gelir gider dengesi bozulup borç batağına giderken kontrolünü yapmamakta ve herhangi bir tedbir almamaktadır. Ayrıca; kulüplerimizi bu duruma düşüren sorumsuz kişi ve kuruluşlara yönelik hiçbir yasal müeyyide de uygulanmamaktadır.

Yukarıda kısaca özetlemeye çalıştığımız konular çerçevesinde, Türk futbolunun gerçek sorunları apaçık ortada iken ve bu sorunların çözümü için hiçbir çaba sarf edilmezken, gündemi değiştirmek ve kendi eksikliklerini örtmek isteyenler, Türk Futbolunun tek sorununun taraftarların şiddeti gibi göstermeye çalışmaktadırlar.

Çözemedikleri gerçek sorunları medya gücünü kullanarak ustalıkla saklayıp yine medya gücü ile her şeyin suçlusu taraftar olarak gören zihniyet bilmedir ki futbol taraftar ile güzeldir. Mevcut ve gelecekte uygulanması düşünülenler sadece tribünlerin boşalmasına yol açacaktır.

Bu nedenlerle; İzmir’de yapılacak olan taraftar yürüyüşüne, Tatangalar olarak yukarıda saydığımız maddeler çerçevesinde destek vermekteyiz.

Saygılarımızla.
TATANGALAR

forum

Forza Livorno, İtalya’da Irak’ta ölen İtalyan askerleri için tüm ülkede yas ilan edilerken, hazır biz işgalci askerler için saygı duruşunda bulmayacagız dizen Livorno tribünlerinin Türkiye’de temsilcileri olmak için bu forumu kurmuştuk.
Kıbrıs’taki Türkiyenin taraftar grupları oradaki faşist hareketle Kıbrıslılara karşı eylemlere girişince, bizlerde Türkiye’deki taraftarların başka bir sesi de var diyebilmek için, oradaki faşist güçlerle ortak hareket eden taraftar gruplarını kınıyor ve aşağıdaki açıklamamızı yayınlıyoruz!

Forza Livorno

“Türkiye, Kıbrıs’ın yakasını ne zaman bırakacağız?”*

Daha önce Ultraslan ve KKTC Çarşı ile Kuzey Kıbrıs’taki işgal rejiminin uluslararası statü kazanması için şoven gösteriler düzenleyen Genç Mücahitler, bu kez de Neoliberal saldırılara karşı düzenlenen 28 Ocak Mitingi’nden sonra “Ankara elini yakamızdan çek!” pankartını bahane ederek Kıbrıslılar’a “Or…Çocuğu” yazılı bir pankartla hakaret etmiştirler.
Şimdi söyleyin bakalım… Türk faşistlerinin Kıbrıslılara küfrettiği bir coğrafyada hâlâ işgal olmadığını mı sanıyorsunuz?! Kuzey Kıbrıs’ta Çarşı’nın ve Ultraslan’ın ülküdaşı olan Genç Mücahitler’e karşı durmak Forza Livorno’nun ve bütün enternasyonalistlerin can alıcı görevidir.
Türkiye Cumhuriyeti hükümetlerinin Turgut Özal zamanından beridir dayattığı “Ekonomik Paketler” kemiğe dayanmış ve Tayyip Erdoğan hükümetinin diktatörlüğü altında Kıbrıslılar’ın isyanına sebep olmuştur. 28 Ocak günü düzenlenen mitingte Kıbrıslılar’ın taşıdıkları sömürgecilik karşıtı pankartlar dikkat çekmişti. “Ankara ne paranı, ne paketini ne de memurunu istemiyoruz!” (Kıbrıs Türk Öğretmenler Sendikası), “Ankara elini yakamızdan çek!” (Baraka Kültür Merkezi), “Talimatla yönetilmeye hayır!”, “Ankara’nın paketlerine, Acentaların işbirliğine, Hem ustalarına hem çıraklarına Direneceğiz!” (Yeni Kıbrıs Partisi) gibi pankartlar dikkat çekti. Görüldüğü gibi sloganlardan “Ankara” hiç eksik olmadı… Hiç de şaşılacak bir durum değil, çünkü Ankara’nın müdahaleciliği hiç bu kadar çıplak elle yapılmamıştı. Daha önceleri yalnızca demografik yapıyla oynayan ve kendi demokrasi kuklasını oynatan Ankara’ya artık ne demografiyle oynamak ne demokrasiyle oynamak ne ekonomiyi yerle bir etmek yetiyor… Kendisine “Anavatan” diyen her sömürgeci kara parçası gibi daha fazlasını küstahlıkla istiyor!
Genç Mücahitler adındaki ve yukarıda da bahsettiğimiz taraftar gruplarıyla birlikte hareket eden ve adada terör estiren kontrgerilla örgütü, Baraka Kültür Merkezi’ne “Or… Çocukları” şeklinde bir pankartla giderek Kıbrıs’taki Türk işgalinin geldiği aşamayı göstermiştir. Kıbrıs’ta Türk sömürgeciliği Cemil Çiçek’in ‘Sömürge valisi’ edasıyla yaptığı hakaretlere ve aşağılamalara bir yenisini eklemiştir. Asker-sivil bürokrasinin bu hezeyanları halkların devrimci mücadelesi ve dayanışmasıyla bastırılacaktır.
Faşistlerin “Kıbrıs Türk’tür, Türk kalacak!” sloganına ve “Or… Çocukları”na verilecek cevap: Biz küfür eden ve kırılan değil, birleşen ve büyüyen haritaların kardeşleşme mücadelesi için Vardık, Varız ve Varolacağız! Yaşasın halkların ve renklerin kardeşliği!

*küçük İskender [Türkiye şiiri]

Forza Livorno
Enternasyonalist Dayanışma.
enternasyonalist_kibris@yahoo.com

Forum

• Taraftar gruplarına yönelik başta pankart yasağı olmak üzere tüm yasakların kalkması!
• Futbol’un ve sporun yaygınlaştırılması spor salonlarının, pistlerin ve sahaların halkın kullanımına açılması!
• Maç saatlerinin belirlenmesinde bahis şirketlerinin menfaatlerinin değil taraftarların çalışma saatlerinin dikkate alınması!
• Futbol klüplerini borç batağına sürükleyen ve kendi çıkarları için kullanan şirket, kişi ve kurumların yargı önüne çıkartılması.
• İzmir’deki takımları bir stata mahkum edilmesine son verilmesi!
• Spor İş yasası çıkartılsın!
• AKP’nin taraftarlara siyasi baskınlarına ve cipli taraftar projesine son!
• Tribünlerin demokratikleşmesi demek ülkenin demokratikleşmesidir. Taraftarlar, Emekçiler Ögrenciler birlikte ileri!

Yaptığı konuşmada, istanbulda protestoya katılan taraftarları kücümseyerek, bunları topu görseler karakola bomba diye götürür diyen Recep Tayyip Erdoğan’a açık çağrımızdır:

Bize toptan anlamaz diyen Recep Tayyip Erdogan kur takımını gel maça, görelim kim anlamaz toptan! Taraftarız, emekten ve haklıdan yana!!

FORZA LİVORNO – GöztepeCHE – Altay YSKA – Karşıyaka Taraftarları – Bucaspor Taraftarları – ÖLÜKENT TAYFA – Fenerbahçe Taraftarları – Galatasaray Taraftarları – Beşiktaş Taraftarları – Tatangalar – Spor Emek Sen- Tümtiş – UPS İşçileri – Deri İş

Kendisine en demokratik bir şekilde sadece ıslıklayan onbinlere en ağır küfürleri eden AKP liler spor dünyasında da hiçbir muhalefete izin vermek istemedikleri ortaya çıkmıştır. Biat kültürüne ya uyulayacak, ya da muhalefet baskıyla eritilecektir.

Terörle mücadelenin, ıslık çaldığını iddia ettikleri insanları soruşturmaya alması da, hedef secilen bu insanların statlara sokulmaması için çalışmalara başlanıldığı bilinmektedir. Statlardaki iktidara karşı en ufak bir muhalefet bile susturulmak istenmekte, bir tek AKP’yi alkışlıyanlara yer bırakılmak istenilmektedir.

Türkiye’de baskıya, eşitsizliğe karşı haklarını savunmak isteyen taraftarların mücadelesi, spor dünyasında sigortasız, sendikasız olan emekcilerin, futbolcuların, sporcuların haklarını da dile getirme mücadelesidir. Endüstriyel futbola karşı TEKEL, UPS mücadelerinde destek veren tribünler, artık tek başına en temel demokratik haklarını kullanamayacağını bilmektedir. Tribünler ya susacaktır ve stadlar siyasi iktidarın kendisine ait bir şov alanına dönüşecektir ya da isyan çığlığını haykıracaktır.

İsyan dalga dalga yayılmaya devam ediyor… Islıklarımızla, düdüklerimizle, alkışlarımızla sesimizi yükseltmeye İzmir’den devam ediyoruz…

Biat etmeyen, onurlarını koruyan, haklarını savunan, emekten yana bir tribün için demokratik tepkilerini göstermek isteyen tüm takımların taraftarlarını, sendikaları, öğrenci gruplarını, siyasi partileri, demokratik kitle örgütlerini bizlerle beraber 29 Ocak Cumartesi günü saat:18.30′da Kıbrıs Şehitleri Caddesi girişinde buluşmaya çağırıyoruz.

FORMANI, ATKINI KUŞAN DA GEL !…

YAŞASIN RENKLERİN VE HALKLARIN KARDEŞLİĞİ

FORZA LİVORNO – GöztepeCHE – Altay YSKA – Karşıyaka Taraftarları – Bucaspor Taraftarları – ÖLÜKENT TAYFA – Fenerbahçe Taraftarları – Galatasaray Taraftarları – Beşiktaş Taraftarları – Tatangalar – Gurbetçi Tarzanlar – Spor Emek Sen- Tümtiş – UPS İşçileri – Deri İş

foruma geçiş

Facebook etkinlik sayfasına geçiş